Gry i zabawy dla dzieci

Gry dydaktyczne-wywierają przede wszystkim wpływ na rozwój czynności umysłowych. Inicjatorem i organizatorem takich gier nie jest dziecko, a dorosły.

Każda zabawa dydaktyczna, czyli kształcąca musi mieć charakter uczący, ale aby zachęcić maluszka do wysiłku umysłowego, konieczne jest wybranie drogi jak najbardziej atrakcyjnej dla niego. Gry tego typu muszą być układane z uwzględnieniem wieku dziecka i celu dydaktycznego.

Ze względu na ten podział możemy wyróżnić cztery grupy.

-Pierwsza, mieszczą się w niej gry, których przebieg wymaga od dzieci spostrzegania, zauważania różnych cech przedmiotów – np. Gra Znajdź cyferki i liczby.

-Druga, jej celem jest utrwalenie wiadomości o otoczeniu społecznym i przyrodniczym – np. Gra Nesquik

-Trzecia, gry, których celem jest utrwalenie pojęć i stosunków liczbowych.

-Czwarta , gry usprawniające i korygujące mowę dziecka.

Zajęcia plastyczne: rysowanie, malowanie, lepienie, wycinanie, to zabawa, ale jednocześnie pierwsze przejawy twórczego działania. Twórczość ta rozwija sferę emocjonalną i wrażliwość na piękno. Małemu dziecku podoba się wszystko, co jaskrawe, kolorowe i wesołe. Wraz z poczuciem piękna rośnie u dziecka potrzeba własnej twórczości artystycznej- głównie jako twórczość plastyczna. Oczywiście rozwój ten nie wybucha nagle , więc od początku nie można od dziecka oczekiwać dojrzałych, pięknych, czy estetycznych rysunków. Początek, tak bogatej później twórczości artystycznej dziecka, te nieporadne próby rysowania, to bazgranie.

Dziecko chwalone, nie popędzane i rozsądnie kierowane przez rodziców, zacznie samo tworzyć coraz bardziej udane i barwne malowanki. Twórczość artystyczna dziecka nabiera cech sztuki, która swym charakterem przypomina sztukę ludową. Zajęcia plastyczne pomagają maluchom w:

-spostrzeganiu i utrwalaniu w pamięci różnych szczegółów – postaci ludzi, zwierząt, krajobrazu.

-rozbudzają pomysłowość i twórczą fantazję.

Twórczość ta ma i inne zalety:

-wzmaga aktywność i samodzielność dziecka, uczy skupienia, koncentracji oraz wysiłku niezbędnego do przyszłej nauki szkolnej.

Jak również, o czym warto pamiętać, wpływa kojąco na system nerwowy dziecka i odpręża..Zarówno malowanie, rysowanie, układanie i wycinanie, gimnastykuje palce, wyrabia precyzyjne ruchy rąk, oraz ćwiczy koordynację wzrokowo-ruchową dziecka, ważną w późniejszym okresie do opanowania umiejętności pisania.

Ostatnią znaną mi formą zabawy, rozwijającą dziecko, jest jego umuzykalnienie.

Muzyka, jako druga ze sztuk pięknych, daje dziecku możliwość spontanicznego wypowiedzenia się, również i uczuciowo.

Już niemowlęta wsłuchują się w melodię, najpierw milkną pod jej wpływem, nasłuchując uważnie, by stopniowo próbować powtarzać usłyszane dźwięki.

Oprócz zabaw rytmicznych małe dzieci lubią taniec. Już roczne dziecko, rytmicznie podskakuje w rytm muzyki. Zabawy tego typu działają kojąco na system nerwowy dziecka, a mianowicie pozwala mu wyładować nadmiar energii w sposób skoordynowany. Nie na próżno się mówi, że:

„muzyka łagodzi obyczaje”. Taniec,  ćwiczy więc wolę i przynosi odprężenie. A dzieci bierne potrafi ożywić i wzmaga ich aktywność.

Wszystkie rodzaje gier i zabaw spełniają ważną rolę, ale dopiero wszystkie razem umożliwiają dziecku harmonijny rozwój wszechstronny: fizyczny, umysłowy, uczuciowy, moralny i społeczny. Wymienione przeze mnie typy zabaw i rodzaje gier, są ogólnie znane wszystkim rodzicom, choć bez odpowiednich książek,  ich nazwy nie. Każda matka wie, że:

-Piramidka jest zabawką stymulującą rozwój dziecka. A dzięki odpowiednim kształtom i wielkości nawet małe dziecko może nakładać i zdejmować kolorowe krążki.

-Lokomotywy i samochodziki, dzięki wydającym dźwiękom  przyciągają uwagę i tych całkiem malutkich i starszych.

Lecz nawet bez fachowych nazw, my rodzice wiemy jak wielki wpływ mają gry edukacyjne na rozwój naszych pociech.